 |
 |
>>Info
VERSLAG INDORPPOP '96
door Jeppe Oostenga
ZUIDWOLDE - Het feestje dat de mensen van de organisatie tijdens het afsluitende optreden van de Tröckener Kecks achter op het podium vierden zei al genoeg. Maar de tevreden reacties van bands en het publiek maakten het feest gisteren compleet.
Een gezellig feestje, dat even na half twee tot een uur of elf duurde. Een lange zit, waarvoor de volhouders door zanger Rick de Leeuw van de Kecks met een applausje beloond werden. Met 2000 bezoekers was het festival voor de organisatoren zeker geslaagd. De sfeer was prima en het merendeel van de dag bleef het droog.
Alleen het begin leek minder. 's Ochtends een telefoontje krijgen dat de openingsband niet komt. Dan zit je als organisatie niet lekker. En zeker niet als het om The Jack Of Hearts gaat die in Zuidwolde het afscheids- concert zou verzorgen. Iets waar de organisatie redelijk wat reclame mee gemaakt hadden. ISQ uit Echten was op het laatste moment bij elkaar getrommeld om als opener te fungeren. En dat had een stuk minder kunnen zijn.
De invallers hadden in korte tijd een set in elkaar gezet en trokken zich van geen tegenvaller wat aan. Spelen, beginnen met die zooi. Het wordt die dag een heen en weer schakelen van links naar rechts. Afwisselend betreden de bands de podia. Tijdens de eerste uren zijn dereacties van het publiek nog wat lauw. Verspreid over het terrein hangen, liggen of slenteren de festivalgangers. Voorzichtig wordt in de eerste biertjes gehapt, gaat een eerste hamburger achter de kiezen en wordt er een overdreven groot shaggie aangestoken. Zoete geuren drijven langs, de sfeer is en blijft gemoedelijk. Het zonnetje prikt, geeft het idee dat het echt lente is. Naast de bekendere namen uit de nederhop en -pop komt ook het regionale talent aan bod op INDORPPOP. Hoewel, de term talent mag in sommige gevallen wat ruim opgevat worden. Uit Ruinerwold komt Titt'n. Eigen nummers, covers, belegen grapjes en lange pauzes. Na het concert blijft het idee hangen dat de naam nog wel het leukste is wat de band te bieden heeft. Kun je nagaan. Het feit dat de oud-zanger een nummer van Dog Eat Dog mee komt doen en meteen de voorste gelederen aan het swingen krijgt, spreekt daarbij boekdelen. Een verlies dat deze jongen de band verlaten heeft. Al tijdens een bandpresentatie in de Boerhoorn in Zuidwolde viel het kleine manneke op door een overdaad aan lef.
Het is rond kwart over vier als Zuidwolde zich opmaakt voor de hartverscheurende poëzie van de Raggende Manne. De Zingende Fresia's hebben zich net uitgeleefd op Manuela op een manier die Jacques Herb niet had durven dromen. "Een beetje verliefd" en meer van dergelijke Nederlandstalige cultuuruitingen worden met geweld en herrie van alle valse sentimenten ontdaan. Ruim 1600 man zijn al binnen de poort. De organisatie kan al tevreden adem halen. De kosten zijn er eruit. Zowel voor als achter het podium is nog geen wanklank te horen geweest. Een festival in optima forma.
De 'manne' stuiteren het podium op. Zanger Bob Fosko loopt er lullig tussendoor in een outfit die eerder aan een postbode uit de vijftiger jaren dan aan een frontman van een heftige band doet denken. Teisterend Terlenka. Het weerhoudt hem er niet van om als een dolle te keer te gaan. Stembanden waar de medische wereld versteld van moet staan. De Raggende Manne stampen, kolken, rammen en gillen. En Fosko perst zijn liederen er uit. Kort, grof, ruw of komisch. Minimale teksten met een wereld erachter. Het publiek op het verkeerde been zetten. De hele tekst van het nummer over onze jagende kroonprins: 'Ik willem, ik willem, ik Willem Alexander'. Volgende nummer.
Het publiek komt los bij de herkenning van het nummer 'poep in je hoofd'. Stofwolken voor het podium en een hossende menigte. Fosko doet alsof hij baalt. 'Jullie staan in de zon en wij in de schaduw. Had dat niet wat anders geregeld kunnen worden?' Tussen nummers staart hij verbaasd naar de grond. 'Goh, ze hebben hier een hele nieuwe vloer getimmerd'. Gespeelde lulligheid in contrast met de schreeuwende poëet. In drie kwartier is het over. 'Tot genoegen' en de manne verdwijnen.
Na de pauze begint Skik met het avondprogramma. Getuige het grote aantal T-shirts en petjes met de bandnaam dat het veld vulde groeit de populariteit van de Drentse band nog steeds. Zelfs zanger Bob Fosko bekende een fan van Skik te zijn. 'Tomme, Tomme, wat doe ik hier. Hoe bedenk je zo'n tekst', merkte Fosko met een knipoog op. Om het plat te houden mocht Veur Disse Kear uit Dedemsvaart het gat tussen Skik en de Osdorp Posse vullen. Iets wat de band met strak gespeelde boerenrock á la Normaal deed. Ze hebben goed geluisterd naar de achterhoekse band en weten waarschijnlijk ook waar Status Quo de mosterd haalt. Weer een variatie binnen de programmering die een fors deel van het publiek in de benen hield.
Maar als tegen half acht de Osdorp Posse moet beginnen trekken de eerste donkere wolken over "Woltingeslag". Na een paar voorzichtige druppels wordt het een serieuze regenbui. Het grootste gedeelte van het publiek heeft een plekje in de tent bemachtigd. Dicht bij elkaar en dicht bij het bier. Van een afstand wordt naar het podium gekeken waar de hardcore rappers nog op zich laten wachten. Het lijkt triester en triester te worden. Het wachten duurt lang en maakt koud. Rond het podium worden maatregelen genomen om de apparatuur tegen de regen te beschermen. Gelukkig blijkt het mee te vallen. De regen gaat over in motregen en houdt tenslotte helemaal op. Een half uur te laat knllen de vier rappers uit Osdorp het podium op. Een valse start omdat de apparatuur het laat afweten. 'Collega Extince krijgt natuurlijk weer de schuld, net zoals het uurtje, dat erop volgt. Radio 3, de roddelbladen, carriéremakers, Frankrijk en andere zaken een schop na krijgen. Harde rap op messcherpe dreunen. Een gekkenhuis op het podium waar het publiek een hand krijgt toegestoken als ze erop willen klimmen in plaats van door brede jongens meteen weer naar beneden gesmeten te worden. Feest, is wat de vier uitstralen. Een heksenketel, waarin een stage-diver even een arm van de rappers om z'n nek krijgt alvorens hij het publiek weer in kan duiken. Ook Def P. van de Osdorp Posse heeft ontzag voor het publiek. 'Wij staan lekker droog, maar jullie in de regen. Daar neem ik m'n petje voor af'. Een gebaar dat gewaardeerd wordt.
En de trein dendert door. Trappen naar links en trappen naar rechts. Def P. belooft droge humor om de regen te compenseren. 'Uit protest heb ik vanochtend twaalf flessen Franse wijn gekocht en maar de helft opgedronken'. Def P. gaat door. Even 'freestylen'. Met als steekwoorden uit het publiek 'dildo' en 'pindakaas' rijmt de rapper al improviserend een nummer in elkaar. 'Pervers, maar dat komt door jullie zelf'.
Het is over. De rappers komen even terug, onder andere om de vondst van een sleutelbos te melden. 'Ach, we kunnen meteen nog wel een nummer doen'. En ze plakken nog een minuut of tien aan het concert vast. Ongetwijfeld het hoogtepunt van deze INDORPPOP.
Dat wil niet zeggen dat de finale van de Tröckener Kecks vervelend was. Je moet van de stem van Rick de Leeuw houden. Verder staat er een rockband op het podium met een sterke show en stevige muziek. Waardering van de band voor de volhouders, die in een steeds toenemende kou hebben gewacht. Bekende nummers komen langs. 'Met hart en ziel' en zelfs als toegift de titelsong van de tv-serie met Rijk de Gooijer als de chagerijnige Fred Schuit in 'In voor- en tegenspoed'. 'Geen gedoe met popsterrenkuren' aldus De Leeuw aan het eind van de show. 'We gaan gewoon meteen door met de toegiften'. Het feestje duurde tot de klok van elven. Een groot deel van het publiek had inmiddels het terrein verlaten. Verkleumd, moe en in veel gevallen niet meer al te vast op de benen. Zo'n dagje festival hakt er goed in. Maar tot ieders tevreden- heid. Hoe was het ook al weer? Moe en voldaan.
INDORPPOP blijft "het gezelligste openlucht-popfestival van het Noorden"!